„Kroplą deszczu namaluję świat”

Taka pogoda jak dziś nie nastraja mnie do pozytywnego myślenia. Szaro, mokro, pochmurnie i deszczowo to nie dla mnie. Nawet mój pies jest smutny. Oto dowód na to:

Zawsze gdy pada w mojej głowie dźwięczy fragment  piosenki Grzegorza Turnaua  pt. „Bracka”:

„…. a w Krakowie na brackiej pada deszcz
gdy konieczność istnienia trudna jest do zniesienia
w korytarzu i w kuchni pada też
przyklejony do ściany zwijam mokre dywany
nie od deszczu mokre lecz od łez…”

A za chwilę pojawia się refren piosenki Gabriela Fleszara pt. „Kroplą deszczu”:

„… Kroplą deszczu namaluję cię

A potem długo sam – sam w to nie uwierzę
Kroplą deszczu spłynie twoja twarz
W tej kropli będę ja – i z sobą mnie zabierze..”

By poprawić sobie nastrój  postanowiłam wziąć swój nieprofesjonalny aparat i porobić trochę nieprofesjonalnych zdjęć. Być może w kroplach deszczu odnajdę radość dzisiejszego poranka. 

Oto efekty dzisiejszego spaceru po podwórku:

Deszczowe kwiatki 

 

Deszczowe liście

Deszczowe winogrona

 

Pozostałe deszczowe